Bedrijfsobligaties versus staatsobligaties: waar zit het verschil?

Nederlandse staatsobligaties zijn het referentiepunt van de markt: hun rente geldt als de risicovrije voet waar al het andere aan wordt afgemeten. Alles daarboven is, per definitie, een risico-opslag.

Staatsobligaties

Een staat kan belasting heffen en heeft daarmee een uitzonderlijk stabiele inkomstenbron. Het faillissementsrisico in de eurozone-kern is klein, de verhandelbaarheid is uitstekend, maar het rendement blijft daardoor beperkt. Bovendien bewegen koersen van langlopende staatsobligaties fors bij renteveranderingen — wie tussentijds verkoopt, kan verlies nemen.

Bedrijfsobligaties

Ondernemingen betalen een opslag boven de staatsrente omdat hun kasstroom afhankelijk is van de markt waarin zij opereren. Bij beursgenoteerde ondernemingen is die opslag klein; bij mkb en scaleups groter. In ruil daarvoor krijgt de belegger doorgaans iets wat bij staatsobligaties ontbreekt: concrete zekerheden op specifieke activa.

Mkb- en scaleupobligaties als eigen categorie

Deze categorie combineert een hoge coupon met beperkte verhandelbaarheid en directe zekerheden. Ze zijn niet bedoeld als vervanging van een staatsobligatieportefeuille, maar als aanvulling: een klein deel van het vermogen, geselecteerd op de kwaliteit van de debiteur, met een looptijd die aansluit op uw planning. Wie het combineert — staatsobligaties voor stabiliteit, mkb-obligaties voor rendement — bouwt een portefeuille die beide kanten benut.